Chapter – 10
“ေမေမ .. ယြန္း အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီ..”
ဧည့္ခန္းက ဆိုဖာေပၚမွာ မဂၢဇင္းတစ္အုပ္ဖတ္ရင္း ထိုင္ေနေသာ ေမေမက
မ်က္လံုးလွန္ကာၾကည့္သည္..
“ဒီေန့ ေစာလွခ်ည္လား” ဟု မွတ္ခ်က္ေပးရင္း သူမစာအုပ္ဘက္ကို ျပန္အာရံုစိုက္သြားသည္..
ယြန္းဘာမွ ေျဖရွင္းခ်က္မေပးဘဲ ေမေမ့ကိုစိုက္ၾကည့္ေနမိသည္..
“တခုခုမ်ား ေျပာစရာရွိေနလား..” ယြန္းဘက္ကို လွည့္မၾကည့္ဘဲ ေမေမက
ေမးသည္..
ယြန္းသက္ျပင္း တစ္ခ်က္ရွိဳက္ရင္း
“ဘာမွ မရွိပါဘူး..” ျပန္ေျဖကာ ယြန္းရဲ့ ကိုယ္ပိုင္အိပ္ခန္းဘက္သို.
ထြက္လာခဲ့သည္..
……………………………………………
အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ တစ္လမ္းလံုးထိန္းလာခဲ့တဲ့ မ်က္ရည္ေတြပါးေပၚစီးက်လာသည္…
သူမရဲ့ ညာဘက္လက္ကို နာနာက်ဥ္းက်ဥ္းၾကည့္ရင္း လက္သီးက်စ္က်စ္ဆုပ္ထားမိသည္..
“ဒီလက္ေတြေပါ့…. စိုးယုကို
နာက်င္ေစခဲ့မိတာ…” ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခပ္တိုးတိုး ျပန္ေျပာရင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚဒူးေထာက္ခ်ကာ
ရွိဳက္ငိုမိသည္….
ရင္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဒီေန့ေလာက္ မုန္းမိသည့္ေန့မရွိေတာ့… ဒါေပမယ့္
ဘာေၾကာင့္ မုန္းေနမိလဲ အေျဖရွာမေတြ.
……………………………………..
