အခန္း (၁)
မေန့ကမွ အေဖနဲ့အတိုက္အခံလုပ္ျပီးဆိုးထားတဲ့ ဆံပင္အနီေရာင္အလယ္ခြဲေလးကို ေက်နပ္စြာ ပြတ္သပ္ရင္း ခ်စ္သူလာမယ့္လမ္းကိုလွမ္းေမွ်ာ္ေနလိုက္တယ္…
“ခိုင္ … ေရာက္ေနတာ ၾကာျပီလား…”
Casper အရုပ္ေလးေတြပါတဲ့ တီရွပ္အက်ီအျဖဴေရာင္ပြပြကို ထမီၾကည္ျပာေရာင္ေလးနဲ့တြဲ၀တ္ထားတဲ့ သြယ္လ်လ်ပံုရိပ္ေလးနဲ့ အရမ္းခ်စ္ရတဲ့ မြန္….
“သိပ္မၾကာေသးပါဘူး… “ လက္ပတ္နာရီကို တစ္ခ်က္ေျမွာက္ၾကည့္ရင္း.. “အင္း.. ၁၅မိနစ္ေလာက္ဘဲရွိေသးတယ္..”
မ်က္ႏွာေရွ.မွာကြယ္ေနတဲ့ ဆံပင္ေတြကို သူမရဲ့လက္ေခ်ာင္းကေလးေတြနဲ့ ဖယ္ရွားရင္း..
“အမယ္.. မြန္.ခ်စ္သူက အရမ္းကို မိုက္ေနပါလား…”
သူ ခပ္ရွက္ရွက္တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္ရင္း… “ အိမ္ကဖားသားၾကီးဆဲတာခံျပီး ေဆးဆိုးထားတာ..”
“ခိုင္က အသားျဖဴလို.လားမသိဘူး ဒီဆံပင္ေရာင္ေလးနဲ့ လိုက္တယ္…”
“အယ္.. အခ်င္းခ်င္းစြတ္ေျမွာက္ေနျပန္ျပီ…. အတန္းေနာက္က်ေတာ့မယ္ သြားၾကစို.”
ခ်ီးက်ဴးစကားေတြဆိုေနေတာ့ မ်က္ႏွာမထားတတ္ေတာ့သူပီပီ သူမလက္ကိုဆြဲျပီးေက်ာင္း၀င္းဘက္ကို ထြက္လာခဲ့တယ္…
.
.
.
“ခိုင့္ကိုေျပာရဦးမယ္.. မေန့က ျမတ္ျမတ္ေဇာ္တို.ေတြ တကၠသိုလ္စိန္၀င္းမွာ ဓာတ္ပံုသြားရုိက္လာတာ ပံုထြက္ေတြလွတယ္ဆရာ..”
ၾကက္တူေရြးတံဆိပ္ပီေကတစ္ခုကိုေဖာက္၀ါးရင္း အင္းဟုသာ ေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္သည္။
ဓာတ္ပံုရိုက္၀ါသနာပါေသာ သူမခ်စ္သူလွလွေလးက စကားေတာ့ေၾကာင္းေနျပီ…
“အဲဒါေလ.. ဒီတစ္ပတ္ စေနေန့ေက်ာင္းပိတ္ရက္က်ရင္ သြားရိုက္ရေအာင္ ခိုင္ရယ္… အဲဒီဓာတ္ပံုဆရာက ရိုက္ခ်င္တဲ့သူေတြတန္းစီေနလို. တိုကင္ယူျပီးေစာင့္ရတယ္တဲ့..”
“အာ… မြန္ကလဲ ေတာ္ၾကာ ဓာတ္ပံုဆရာေတြက ဟိုကိုင္ဒီကိုင္နဲ့ဆို ငါသ၀န္တိုတာနဲ့ ထလုပ္မိမွာ..”
“အဲေလာက္ေတာ့ မဆိုးပါဘူး… Outdoor ရိုက္တာဘဲဟာ… လူျမင္ကြင္းမွာ သူတို.ဘာမွလုပ္လို.မရပါဘူးဟာ…”
“စားျပီကြာ..” ေခါင္းကိုတခ်က္ကုတ္ရင္း ညည္းတြားလိုက္သည္။
သူမခ်စ္သူေလးက ဓာတ္ပံုနဲ့ပါတ္သတ္ရင္ အလြန္၀ါသနာၾကီးတာ.. ရုပ္ရွင္မင္းသမီးျဖစ္ခ်င္တာလဲ တစ္ပိုင္းေသေနျပီ.. ရုပ္ကေလးကေခ်ာေပမယ့္ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ ရုပ္ရွိတိုင္းလဲ မင္းသမီးလုပ္လို.ျဖစ္တာမဟုတ္…
၀တ္ထားတဲ့ ေယာထမီခပ္တိုတိုကို ျပန္ျပင္၀တ္ရင္း..
“ေအးပါဟာ… ဒီအပတ္စေန ဟုတ္လား… “ ခပ္ညည္းညည္းေမးေတာ့
ကာျခယ္ေရာင္စံုဆိုးထားတဲ့ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးေတြကို ပို၀ိုင္းေအာင္းလုပ္ရင္း ကေလးေလးလို ေခါင္းျငိမ့္ျပသည္။
သူမ အသည္းယားလာကာ မြန္.လက္ေမာင္းကို တစ္ခ်က္ညွစ္ရင္း.. “ေန့လည္ ၁၁း၀၀၊ လွည္းတန္းမွတ္တိုင္မွာေစာင့္ေနမယ္.. သြား၊ အတန္းထဲ၀င္ေတာ့…”
“ဟုတ္… ဒါေၾကာင့္ ခိုင့္ကို အရမ္းခ်စ္…”
“ရွဴး.. တိုးတိုးဟ၊ သူမ်ားေတြၾကားသြားဦးမယ္..” ခပ္ၾကိတ္ၾကိတ္သတိေပးစကားဆိုရင္း၊ သူမ အတန္းဘက္သို.ထြက္လာခဲ့သည္။
.
.
